قسمت ۳ | عکاسی پرتره با بابک فتح الهی
Mar 21, 2017
Show notes
گفت و گویی با بابک فتح الهی درباره عکاسی پرتره و نگرش بابک به این شاخه از عکاسی
قسمت سوم پادکست عکاسی هیستوگرام مصاحبه ای با بابک فتح الهی، عکاس پرتره، درباره ی عکاسی پرتره، تکنیک های عکاسی پرتره، نحوه برقراری ارتباط با مدل، تجهیزات لازم و نحوه ی نورپردازی در عکاسی پرتره است.
شروع کار عکاسی بابک فتح الهی
بابک فتح الهی به صورت اتفاقی و از سال 2011 وارد کار عکاسی شد. عکاسی را با self-portrait و با استفاده از گوشی موبایل اغاز کرد. سپس با خریدن دوربین عکاسی و خواندن مطالب درباره عکاسی یادگیری عکاسی رو به شکل خودآموز ادامه داد. طبق گفته هایش master class هایی که در کشور اکراین شرکت کرد، تاثیر بسزایی در شکل دادن دیدگاهش نسبت به عکاسی داشتند و باعث شد مسیر عکاسی پرتره را به طور جدی ادامه بده.
پرتره های بابک فتح الهی
عوامل موثر در بهبود محتوای مجموعه عکس پرتره
از نظر بابک فتح الهی برقراری ارتباط با مدل مهم ترین عامل در موفقیت یا عدم موفقیت یک پرتره است. او سعی می‌کند قبل از عکاسی با مدل صحبت کند تا با اخلاق و خلق و خوی مدل بیشتر آشنا بشود و بدین صورت یک ارتباط دوستانه میان عکاس و سوژه شکل بگیرد. درواقع فتح الهی بر این باور است که دوربین عکاسی باعث می‌شود افراد به طور غریزی عکس العمل خوبی نسبت به آن نشان ندهند و در ابتدا حالت تدافعی داشته باشند پس این شناخت و صمیمیت باعث از بین رفتن این گارد دفاعی و بهبود عکسها می‌شود. در واقع مفهوم کار پرتره توانایی برقراری ارتباط به آسانی است. فتح الهی مفهوم “عکس گرفتن” را توانایی به وجود آوردن یک حس واقعی و قابل لمس میداند. به نظر او اگر یک عکس از نظر تکنیکی بی نقص باشد ولی حالت سوژه و عکس غیرطبیعی باشد، مخاطب نمیتواند با عکس ارتباط برقرار کند. این در حالی است که وقتی حس و حال عکس واقعی و طبیعی باشد، مخاطب با هر ملیتی و با هر پیشزمینه فکری ای، حس را درک می‌کند چون احساسات آدمی یک زبان واحد است.
تکنیک های برقراری ارتباط با مدل در عکاسی
در این گفت و گو بابک فتح الهی پنج راهکار برای برقراری ارتباط موثر با مدل یا سوژه در عکاسی پرتره را برای مخاطبین پادکست عکاسی هیستوگرام برشمرد. این تکنیکهای برقراری ارتباط با سوژه از این قرارند:
1- انتخاب موزیک مناسب در حین عکاسی
2- برقراری ارتباط کلامی با مدل
3- تعریف و تمجید از مدل در راستای کار عکاسی چراکه از آنجایی که مدل حین عکاسی عکس های شما را نمیبیند، یکی از وظایف عکاس این است که با فیدبک یا بازخورد دادن به سوژه این حس را به او منتقل بکند که مدل دارد کارش را به درستی انجام می‌دهد. البته اگر مشکلی در حالت ژست گردن سوژه مشاهده میکنید بدیهی است که باید نظر خود را با سوژه در میان بگذارید.
4- نشان ندادن هر عکس به مدل بلافاصله پس از عکاسی
5- نشان دادن sample به مدل برای درک position ها یا ژستهای مدنظرتان چراکه توضیح دادن بعضی از ژست ها با کلمات شاید کار چندان راحتی نباشد.
پرتره های بابک فتح الهی
استایل عکاسی پرتره بابک فتح الهی
از نظر فتح الهی فضای عکاسی او از ابتدای کارش تا به امروز خیلی متفاوت بوده است و در این سالها تغییرات زیادی داشته است. مثلا در گذشته فضای عکاسیاش تیره و تاریک بوده است و الان بابک شیوه دیگری را در پیش گرفته است. در واقع او بر این باور است که در عکاسی نمیشود روی یک خط پیشروی کرد و بهتر است چیزهای جدیدی را تجربه کرد. طبق گفته های فتح الهی تلاش وی در این است که کارهایش امضای مخصوص خودش را داشته باشند. عکس های بابک تکنیک های نورپردازی، رنگ، کنتراست، کادربندی و به طور کلی جزئیات خاص خودش را دارد ولی با این حال بابک همیشه نکات جدیدی را هم به کارش اضافه می‌کند.
فتح الهی معتقد است که در عکاسی نمیتوانیم یک نسخه و فرمول خاص انتخاب کنیم و برمبنای آن پیش برویم. این که در اوج سبک و استایل خاص خودت، چیزهای جدیدی را به آن اضافه کنی یا کار جدیدی انجام دهی، جسارت میخواهد چون این امکان وجود دارد در سبک جدید مخاطب جذب کارهایت نشود و خوشش نیاید ولی در نهایت این عکاس است که باید عکسهایش را ثبت بکند و خود عکاس هم باید کارهایش را بپسندد پس عکاس است که تصمیم میگیرید چه عکسی خوب است چه عکسی بد. مهم این است تو، به عنوان یک عکاس، کار خودت را انجام بدهی و پیش بروی.
پیدا کردن استایل خاص خود در عکاسی
فتح اللهی معتقد است هر عکاسی یک DNA دارد و خودش قبل از اینکه وارد هر سبکی شود عکس زیاد میبیند. بابک فکر می‌کند تاریخ عکاسی یک چرخه ای است که مرتب تکرار می‌شود. در عکاسی جدید، ایده های قبلی قابل مشاهده است و عملا اتفاق جدیدی نیفتاده است یا خیلی کم با ایدههای بدیع مواجه میشویم. پس قبل از اینکه بخواهید یک کاری را شروع کنید عکسهای زیادی ببینید. مثلا دوست دارید ژست عکس هایتان شبیه عکاس x باشد پس عکس های این عکاس را ببینید یا مثلا کنتراست عکس هایتان میخواهید بالا باشد و در نهایت تکه تکه این اطلاعات را مطابق سلیقه خودتان برمیدارید و روی کاغذ مینویسید تا سردرگم نشوید و سپس مطابق چارت بدست آمده شروع به عکاسی و تمرین میکنید تا استایل خاص خودتان را کم کم پیدا کنید.
در واقع اصطلاحی در یادگیری وجود دارد که میگوید همیشه اول کاری را که میخواهید یاد بگیرید 10% تمرین است و مابقی آموزش و یادگیری اما پس از مدتی که دیگر چیز جدیدی برای یادگرفتن وجود ندارد، ده درصد یادگیری و به روز بودن دانش است و 90%تمرین!
پرتره های بابک فتح الهی
تجهیزات عکاسی مورد نیاز برای عکاسی پرتره
بابک فتح الهی میگوید: هر عکاسی برای شروع کار به یک حداقل تجهیزاتی نیاز دارد و لزوما تجهیزات گران قیمت ما را به عکاس بهتری تبدیل نمیکند و آنچه که در ذهن ما اتفاق میافتد، ما را تبدیل به عکاس بهتری خواهد کرد و یک سری امکانات به کمک ما می آید ولی بود و یا نبودشان چندانی در رشد و شکلگیری یک عکاس ندارد.
فتح الهی عکاسی را با دوربین کنون 550D و لنز 50 شروع کرد. پس از مدتی با دوربین 60D کنون و یک لنز 85 ادامه داد و سپس به دوربین فول فریم کنون 5D و لنز 35 سیگما روی آورد. به مرور لنز 135 کنون و 24 سیگما را هم به تجهیزاتش اضافه کرد و کم کم لنزهایش را به سیگما تبدیل کرد و در نهایت دوربین ||| Sony alpha a7 به عنوان دوربین اصلی انتخاب کرد چون دوربینی است که به نظر او تمام نیازهای یک عکاس را رفع می‌کند.
کسب درآمد از عکاسی پرتره
به نظر بابک فتح اللهی، عکاسی پرتره نسبت به شاخه های دیگر عکاسی مثل عکاسی تبلیغاتی و… در ایران و جهان شاخه ی درامدزایی نیست مگر در شرایط خاص مثل عکاسی از سلبریتی ها و عکاسی برای مجله های خاص. برای اطلاعات بیشتر راجع به راههای کسب درآمد از عکاسی، پیشنهاد میکنم که حتما قسمت ۴۹ام پادکست عکاسی هیستوگرام را گوش بکنید.
بابک فتح الهی در پاسخ به این سوال که چه چیزی را اگر ۶ سال پیش میدانستی خیلی به تو کمک میکرد،گفت: اگر برگردیم به شش سال پیش من واقعا چیزی نمیدانستم و دوست داشتم در یک فضایی میبودم که خیلی راحت تر، خیلی چیزهارو یاد میگرفتم. ولی کلا در عکاسی هر چه بیشتر تلاش کنی بیشتر یاد خواهی گرفت و این هیچ ربطی تجهیزات و دوربین و امکانات ندارد و با تمرین و تمرین نگرش ما نسبت به عکاسی گسترده تر می‌شود و به مراتب کارهای خیلی بهتری می‌شود انجام داد ولی چیزی که هر عکاسی نیاز دارد این است که بتواند DNA عکاسی خودش را پیدا کند. اگر به ۶ سال پیش برمیگشتم بیشتر تلاش میکردم که خودم را بشناسم و پیدا بکنم.
قسمت ۲ | عکاسی خیابانی با پیمان یزدانی
Mar 10, 2017
Show notes
توی قسمت دوم پادکست عکاسی هیستوگرام با پیمان یزدانی راجع به تجربش در عکاسی خبری و عکاسی خیابانی صحبت میکنیم.
پیمان یزدانی لیسانس خود را در دانشگاه علم و صنعت تهران در رشته مهندسی شیمی کسب کرد و برای ادامه تحصیل به بولونیای ایتالیا سفر کرد. پیمان در بولونیا علاقه خود به عکاسی خیابانی و خبری را کشف کرد و در بولونیا بود که اولین همکاری خود با خبرگزاری های ایسنا و مهر را با عکاسی از مسابقات جهانی والیبال کلید زد.
پیمان بعد از اتمام تحصیلاتش به ایران بازگشت و فعالیت خود را در این زمینه به صورت جدی تر در ایسنا ادامه داد.
در این قسمت از پادکست هیستوگرام، ما با پیمان در مورد تعریفش از عکاسی خبری و خیابانی صحبت کردیم و از او خواستیم که نکاتی که در این راه یاد گرفته است را با ما به اشتراک بگذارد.
در پایین، متن خلاصه شده این گفت و گو با موضوع عکاسی خیابانی رو با هم مطالعه میکنیم:
قسمت دوم پادکست عکاسی هیستوگرام مصاحبه ای است با پیمان یزدانی (عکاس سابق خبرگزاری ایسنا) درباره عکاسی خیابانی، عکاسی خبری، تعریف عکاسی خیابانی، نکات و قوانین و چالش های این نوع عکاسی، تجهیزات مورد نیاز برای عکاسی خیابانی و دیدگاه ایشون درباره آینده ی عکاسی خبری است.
قوانین و شرایط عکاسی خیابانی
در ایران فضا و شرایط عکاسی خیابانی سختگیرانه تر است یعنی اگر از فردی در مکان های عمومی عکاسی شود، طبق قانون این فرد امکان شکایت از عکاس را دارد و قوانین در این باره خیلی قدیمی هستند. در واقع در ایران برای افراد دوربین هنوز ناشناخته است با این حال عکاسی از کودکان راحت تر است ولی عکاسی از خانمها به خصوص در پایین شهر و عکاسی از دستفروشها خیلی محدود تر است. ولی در کشورهای دیگر مثل ایتالیا شرایط عکاسی خیابانی و خبری مناسب تر است و آزادی بیشتری دارند یا مثلاً در کانادا عکاسی در فضای عمومی از افراد مشکلی ندارد چراکه این موضوع در قوانین اینطور کشورها تعریف شده است و عملا هر چیز یا شخصی که در فضاهای عمومی حضور داشته باشد، میتواند سوژه دوربین عکاس باشد.
چند نکته درباره عکاسی خیابانی
طبق نظرات پیمان یزدانی یک سری نکات و ترفندهایی وجود دارند که باعث می‌شود عکاسی خیابانی راحت تر انجام شود. مثلاً عکاس کجا را نگاه کند تا سوژه تصور کند که در کادر عکاسی نیست یا چگونه و چه زمانی دوربین خود را بالا بیاورد. عکاس باید لحظه های طلایی عکاسی را به سرعت تشخیص دهد تا در زمان عکاسی سوژه طبیعی رفتار کند و متوجه حضور عکاس نشود. از طرفی عکاس میتواند وانمود کند که سوژه چیز دیگری است مثلاً دارد از ساختمان پشت سر فرد عکاسی می‌کند و بعد از عکاسی از سوژه اصلی همچنان تظاهر کند دارد از آن ساختمان عکاسی می‌کند. در عکاسی خیابانی اصطلاحی وجود دارد تحت عنوان Juxtaposition یا کنارهم قرارگرفتن دو یا چند سوژه که به نحوی با هم در تضاد قرار دارند یا نشانه و نماد نوعی از تضاد هستند. مثلا فضای مناسبی برای عکاسی پیدا میکنید که از لحاظ نور، کادر، پس زمینه شرایط خوبی دارد پس در آن فضا شاید ۲۰ الی ۳۰ دقیقه و شاید بیشتر منتظر میمانید تا سوژه یا سوژه های اصلی وارد آن کادر شوند و بدین صورت یک عکس متفاوت را ثبت میکنید.
مزایای عکاسی خیابانی و خبری
از نظر اقای یزدانی این نوع عکاسی ها باعث افزایش دقت عکاس به مرور زمان می‌شود یعنی به مرور عکاس به جزییاتی در دنیای پیرامون خود توجه می‌کند که قبلا متوجه آنها نبوده است. از طرفی عکاسی خیابانی و خبری باعث افزایش سرعت العمل عکاس و در نتیجه از دست ندادن لحظات ناب عکاسی می‌شود که این دو موضوع برای همه عکاسان از اهمیت بالایی برخوردار است چراکه راه پیشرفت را برای یک عکاس فراهم می‌کند.
عکاسی خبری و خیابانی; تکیه بر تحلیل ذهنی یا غریزه؟
پیمان یزدانی بر این باور است که برای عکاسی خیابانی با کمک تحلیل ذهنی و سپس غریزه، ابتدا زاویه مناسب را پیدا میکنیم، نمادها و رنگ را میشناسیم، و سپس مثل شکارچی در موقعیت قرار میگیریم تا لحظه ناب فرا رسد و در ان لحظه چند عکس میگیریم.
برای عکاسی خبری هم قبل از عکاسی، از موضوع خبر اطلاع پیدا میکنیم و درباره آن مطالعه میکنیم تا از جزییاتش اگاه شویم مثلا اگر بدانیم دو سیاستمدار باهم خصومت دارند، بهتر است از کدام زاویه عکاسی شود تا مفهوم رفتارشان به بیننده القا شود.
تعریف عکاسی خیابانی
بر اساس نظر پیمان یزدانی عکاسی خیابانی بر خلاف نام آن، می تواند عکاسی در مترو یا حتی حیاط خلوت یک خانه باشد منتها نکته ای که حائز اهمیت است تقسیم بندی فضای خصوصی و عمومی در محیط عکاسی میباشد. مثلا هنگامی که عکاسی در خانه اتفاق میافتد نمیتوان به آن نام عکاسی خیابانی را اطلاق کرد اما وقتی وارد فضایی میشویم که عکس ارتباط بین محیط و انسان، انسان با انسان،انسان با حیوان یا حتی اجسام را نشان می‌دهد، آن عکس یک عکس خیابانی است. پیمان یزدانی معتقد است که عکاسی خیابانی تعریف واحدی ندارد و عکاسان زیادی تا کنون به دنبال یافتن یک تعریف واحد و جامع برای عکاسی خیابانی رفته اند اما هر کس به نحوی به پاسخی متفاوت رسیده است.
تجهیزات عکاسی خبری و خیابانی
طبق گفته های پیمان یزدانی تجهیزات عکاسی خیابانی بستگی به موقعیت های عکاسی دارد. مثلا برای نشان دادن حس های انسانی مثل شادی و ناراحتی از لنز های تله میتوان استفاده کرد تا به سوژه نزدیک بود. اگرچه در عکاسی خیابانی بهتر است که عکاس به صورت فیزیکی به سوژه نزدیک شود تا اینکه با یک لنز زوم این کار اتفاق بیفتد. رابرت کاپا در همین رابطه جمله معروفی دارد:
«اگر عکسهایت به اندازه کافی خوب نیست، یعنی به اندازه کافی به سوژه نزدیک نشده ای.»
پیمان یزدانی اشاره کرد که برای نشان دادن حس بیپناهی انسان در برابر چیزی اغلب از لنزهای واید استفاده می‌شود. به طور کلی ایشان لنز ۳۵ میلی متری را که زاویه دیدی نزدیک به چشم انسان را به عکاس می‌دهد، برای عکاسی خیابانی پیشنهاد می‌دهد.
آینده عکاسی خبری
طبق نظر شخصی پیمان یزدانی، آینده عکاسی خبری با ظهور شبکه های اجتماعی، شهروند خبرنگار ها، موبایل و لایو اینستاگرام و توییتر و غیره، جایگاه محکمی ندارد و در سال‌های اخیر این جایگاه متزلزلتر نیز شده است. یعنی به طور مثال در خیلی از اتفاقات مهم قبل از اینکه یک خبرنگار یا عکاس خبری به سوژه برسد، یک شهروند عادی با موبایلش عکاسی می کند. در این شرایط “سرعت عمل بالا و اولین عکس بودن” است که برای مخاطب عام اهمیت دارد و نه کیفیت عکس و اصول عکاسی اعم از ترکیب بندی و رنگ و سایر عناصر یک است. مثلا وقتی اتفاقی می افتد یک فرد عادی می تواند با لایو اینستاگرام این خبر را به سرعت به سراسر دنیا برساند اما عکاس خیابانی و خبری تا به سوژه برسد و عکس بگیرد و عکس را ادیت و در نهایت آن را آپلود کند خیلی طول میکشد. پس تا ۱۵ الی ۲۰ سال آینده عکاسی خبری جایگاهی کامل متفاوت از آنچه که امروزه به عنوان عکاسی خبری میشناسیم خواهد داشت، مگر اینکه عکاسان خبری روش خود را عوض کند و به روش جدیدی دست پیدا بکنند که به راحتی در اختیار عموم مردم نباشد.
قسمت ۱ | نحوه کار دوربین عکاسی دیجیتال
Feb 24, 2017
Show notes
نحوه کار دوربینهای عکاسی دیجیتال(بدون آینه و DSLR) و آنالوگ
توی قسمت اول پادکست عکاسی هیستوگرام با پرهام راجع به نحوه کار دوربین های دیجیتال و تفاوت های اصلیشون با دوربین های آنالوگ صحبت میکنیم. علاوه بر این، راجع به نحوه کار دوربینهای بدون آینه و تفاوت‌های این دست از دوربین‌ها با دوربینهای DSLR هم گپ میزنیم.
نحوه کار دوربین های عکاسی آنالوگ
در هنگام مشاهده ی چشم انداز، آینه، نوری که از طریق لنز وارد شده را به پریز تابانده و سپس آن نور از پریز به چشم عکاس( یا ویوفایندر) فرستاده می شود. در هنگام ثبت تصویر، آینه به سمت بالا می‌چرخد، شاتر باز می‌شود و اجازه می دهد نور بر روی فیلم ثبت شود. این وظیفه آینه در دوربین های اس ال آر SLR و دی اس ال آر DSLR است.
یکی از شنوندگان پادکست عکاسی هیستوگرام زحمت کشیدند و صحبت‌هایی که در این قسمت انجام شد رو به حالت نوشتار درآوردند که عزیزانی که قادر به شنیدن این پادکست نیستند هم بتوانند از موضوعات مطرح شده استفاده بکنند.
نحوه کار کردن دوربینهای عکاسی آنالوگ، DSLR و بدون آینه
دوربین های آینه ای به این صورت کار میکنند که رو به روی فیلم عکاسی یک آینه قرار گرفته که این آینه نوری را که از طریق لنز به دوربین وارد می شود را به یک prism منتقل می‌کند و این باعث می‌شود که شما از چشمی دوربین تصویر را ببینید. وقتی دکمه عکاسی را برای گرفتن عکس فشار می‌دهید این آینه بالا می رود و نور به فیلم شما تابانده می شود. که در آنجا یک شاتری وجود دارد این شاتر بسته به سرعتی که انتخاب کردید بالا می‌رود و برای مدتی معین نور به فیلم عکاسی تابیده می‌شود.این تکنولوژی به ظاهر قدیمی باعث شد دوربین های خیلی کوچکی به بازار بیاید برخلاف دوربین های قدیمی تر که در آنها از دو عدد لنز استفاده شده بود.
پس از معرفی سنسور های دیجیتال که با تکنولوژی S.S.D معرفی شدند کمپانی های دوربین سازی به جای فیلم از یک سنسور دیجیتال در همان طراحی قدیمی SLR استفاده کردند یعنی به جای پشت آینه که فیلم قرار می گرفت، این بار یک سنسور قرار میگیرد. اتفاقی که در دوربینهای دیجیتال اس ال آر DSLR امروزی می افتد این است که آینه علاوه بر نقش نشان دادن تصویر در چشمی دوربین نور را به سنسور هایی که کار فوکوس و نورسنجی و color metering را انجام می‌دهند منتقل می‌کند.
نسل جدید دوربین ها; دوربین های بدون آینه یا Mirrorless
تکنولوژی که در سنسورهای دوربین های DSLR استفاده می شد توانایی این را نداشت که به طور طولانی مدت نور را روی خودش بپذیرد. یعنی اگر آینه دوربین بالا میرفت و تصویر را روی نمایشگر مشاهده می‌کردیم (به جای ویزور یا منظرنما) و اگر دوربین قرار بود این تصویر را برای دقایق طولانی‌تری پخش کند یا سنسور داغ میکرد یا عمر سنسور پایین می آمد.
پس همچنان به آینه برای preview نیاز بود اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی در سنسور دوربین ها این امکان وجود دارد که سنسور دوربین ها بتواند برای مدت طولانی‌تری تصاویر را ضبط کنند و یا در حالت live view در نمایشگر آن تصویر را به کاربر نشان دهند. پس بعضی از شرکت‌ها تصور کردند که به جای آینه و prism که جای زیادی در بدنه دوربین می‌گیرند و به جای چشمی اپتیکال Optical، عکاس بتواند همیشه از مانیتور دوربین استفاده بکند.
منظرنمای دیجیتال یا Electronic Viewfinder یا EVF
منظرنمای دیجیتال یا EVF تصاویر را در یک مانیتور خیلی کوچک با رزولوشن خیلی بالا در چشمی دوربین نمایش می‌دهد. در دوربین های DSLR کار فوکوس و نورسنجی توسط سنسورهایی که جدا از سنسور تصویربرداری بودند و در قسمت بالا و پایین دوربین از طریق آینه به آنها نور می‌رسید انجام می‌شد که این ویژگی کار طراحی را برای شرکت‌های ساخت دوربین آسان‌تر میکرد. در دوربین های بدون آینه تمام این فرآیندها به خود سنسور دوربین عکاسی محول شد. در واقع سیستم فوکوس و تمام سیستم metering در همان سنسوری که عکس می گیرد قرار گرفته است.
مزایای دوربینهای عکاسی بدون آینه:
دوربینهای بدون آینه اغلب نسبت به دوربین های DSLR سبک ترند و اندازه کوچک‌تری نیز دارند. هرچند که در سال‌های اخیر شرکت‌های دوربین‌سازی رو به خلق دوربینهای بدون آینه ای آورده اند که چیزی از لحاظ وزن و اندازه از دوربینهای DSLR کم ندارند. ولی به صورت کلی یکی از مزیت‌های رقابتی دوربینهای بدون آینه اندازه و وزن کمتر آنهاست.
فاصله بین لنز و سنسور که به آن Flange focal distance نیز گفته می‌شود در دوربینهای بدون آینه به مراتب کمتر از همین فاصله در دوربینهای DSLR است و همین باعث می‌شود که شما بتوانید لنزهای بیشتری را با استفاده از تبدیل‌های مختلف روی دوربینهای بدون آینه استفاده بکنید. به طور مثال من وقتی که از دوربین GH5 پاناسونیک استفاده میکردم با استفاده از یک اداپتور از لنزهای کنون برای فیلم‌برداری استفاده میکردم. مزیت دیگر این فاصله کم بین لنز و سنسور در این است که طراحان این لنز‌ها میتوانند لنزهای کوچک تری طراحی بکنند.
به خاطر اینکه دوربینهای بدون آینه اندازه کوچک‌تری دارند، اینطور دوربین‌ها برای عکاسی خیابانی و مستند که نیاز به این دارند که عکاسان چندان مرکز توجه نباشد، بسیار گزینه‌های مناسبی اند.
به خاطر اینکه دوربینهای بدون آینه از یک تکنولوژی نسبتا جدید استفاده میکنند، تقریبا همه شرکت‌های دوربین سازی به سمت ساخت اینطور دوربین‌ها رو آورده اند. این رقابت باعث شده است که سال به سال ویژگی‌های بیشتری در این دوربین‌ها در اختیار عکاسان قرار بگیرد. به طور مثال، فیلم‌برداری 4K اولین بار با این دوربین‌ها بود که با یک قیمت مناسب در اختیار عکاسان/فیلم‌برداران آماتور قرار گرفت.
Our TOPPODCAST Picks 
Stay Connected
